دانشمندان ادعا می کنند که بشر طی سه سال آينده شاهد تولد نخستين کودک از يک رحم پيوندی خواهد بود. به گفته آنها آزمايش های حيوانی، بخش عمده نگرانی های موجود درباره تولد کودکان ناسالم از رحم پيوندی را برطرف کرده است. پروفسور ماتس برنستروم، متخصص سوئدی که اين مطالعات را انجام داده است می گويد يکی از بهترين نامزدهای اعطای عضو پيوندی، مادر بيمار است. به اين ترتيب بيمار می تواند جنين را در همان رحمی که خود از آن متولد شده است پرورش دهد. او می گويد که حتی احتمال دارد امکان پيوند رحم به بدن مرد و حاملگی جنس مذکر به کمک تزريق مواد هورمونی در آينده فراهم شودبا اين حال پيوند رحم، نخستين پيوندی است که با هدف مقابله با يک بيماری خطرناک يا کشنده انجام نخواهد شد و انتظار می رود جدال هايی پيرامون موجه بودن چنين عملی که با جراحی عمده و استفاده از داروهای قدرتمند برای سرکوب سيستم دفاعی بدن همراه خواهد بود درگيرد. آقای برنستروم، که نتيجه تحقيقات خود را روز سه شنبه اول ژوئيه در سمينار سالانه انجمن اروپايی توليد مثل و جنين شناسی در مادريد عرضه کرد، گفت سال گذشته پس از انتشار خبر موفقيت او در پيوند رحم به موش و تولد نوزاد سالم موش از رحم پيوندی، تقاضاهای بسياری از سوی زنان در اين زمينه مطرح شده است.

جراحی رحم
زنان زيادی هستند که در سن بارداری از تخمدان های کاملا سالمی برخوردارند اما رحم ندارند. اين گروه يا از ابتدا بدون رحم متولد شده اند يا رحم آنها در نتيجه ابتلا به سرطان يا ساير شرايط اضطراری از بدن خارج شده است. تا همين اواخر، اين افراد هيچ اميدی به حمل بچه در شکم خود نداشتند و تنها شانس آنها برای بچه دار شدن به انتقال تخم و پروش آن در رحم زن ديگری محدود می شد که اين شيوه در بسياری از کشورها غيرقانونی است.
البته عمل پيوند رحم در انسان قبلا توسط جراحان عربستان سعودی صورت گرفته بود اما موفقيت آنها پايدار نبود و پزشکان مجبور شدند عضو پيوندی را کمتر از 100 روز پس از عمل به خاطر مشکلاتی در پيوند از بدن بيمار خارج کنند. در آن مورد هيچ تلاشی برای بارداری صورت نگرفت. مانع ديگر اين است که کليه عمل های عمده جراحی مربوط به ناحيه شکم با خطر مرگ يا جراحت شديد همراه است دکتر فيل داير، رئيس انجمن پيوند بريتانيا به بی بی سی گفت که مصرف داروهای سرکوب کننده سيستم دفاعی بدن که پس از پيوند تجويز می شود نيز با خطراتی همراه است. وی گفت: "انجام چنين پيوندی که فايده مستقيمی برای سلامت فرد ندارد به مباحثات تازه دامن خواهد زد. البته چنين عملی ممکن است برای بهبود کيفيت زندگی فرد فوايد روانی به همراه داشته باشد.".